2016

เวลา 1 ปีหลายๆคนมักจะมองว่ามันยาวนาน แต่จริงๆแล้วไม่เลย มันสั้นมากด้วยซ้ำไป

ทำไมหล่ะ

1 ปีที่ผ่านมารู้สึกว่าตัวเองมีการพัฒนาทั้งความรู้และความสามารถไม่มากเท่าที่มุ่งใจไว้ตอนต้นปี หลายๆงานที่เคยคิดว่าจะต้องเสร็จทันเวลาต้อง Perfect กว่านี้กลับทำออกมาเหมือนเพิ่งขึ้นมาจากหม้อน้ำเดือดๆ

แล้วงานบัตรนักเรียนนั่นหล่ะ

คือจริงๆแล้วเห็นปัญหาว่ามันจะเยิ่นเย้อเขียน Web front-end ไม่ทันมาตั้งแต่ ม.4 แล้ว แต่ก็ยังอยากทำอยู่เพราะมันมีความท้าทาย มีอะไรหลายๆอย่างให้เราต้องทำ

พอๆๆ จะจบปีแล้วมีอะไรจะบอกมั้ย

เยอะแยะ

บอกหน่อยได้มั้ย

สำหรับปีนี้เป็นอีก 1 ปีที่ทำให้เปลี่ยนไปเป็นคนละคนกับตอนต้นปี อยากขอบคุณหลายคน ที่ช่วยให้เรามีความสุภาพขึ้น ที่ช่วยด่าให้เรานึกได้ว่าอะไรดีไม่ดี ที่ดูถูกเหยียดหยามเรา ที่ทำให้เราได้ของเล่นของใช้ใหม่ ฯลฯ มันไม่หมดหรอกนะถ้าจะมาขอบคุณตรงนี้ แต่คือปีนี้มันมีหลายๆอย่างพิเศษกว่าปีอื่น

แล้วเรื่องดราม่าที่ไปก่อเอาไว้หล่ะ

ขอโทษนะครับที่ก่อดราม่าเอาไว้ค่อนข้างเยอะ ตั้งแต่เรื่องเอาอาจารย์ข้างนอกมาติว เรื่องถุงเท้า เรื่องกระเป๋า เรื่องลูกชิ้น(เราไม่รู้ว่าตอนนี้เธอคิดอคติหรืออะไรกับเราหรือเปล่า แต่เราจะบอกว่าเราเองก็ผิดนะตอนนั้น ไม่น่าพูดเล่นเรื่องลูกชิ้นแบบเสียๆหายๆแบบนั้นเลย ขอโทษนะครับ) เรื่องร่ม(ถ้าพวกเธออ่านอยู่เราขอโทษนะที่ตอนนั้นทำแบบนั้น มานึกตอนนี้แล้วไม่น่าทำแบบนั้นเลย มันแย่มากจริงๆ) เรื่องค่ายธรรมะนี้มีเพียงแค่เปลือก

แต่ถึงยังไงในปีหน้าตั้งใจไว้ว่าแต่ละเรื่องที่จะนำมาพูดถึงจะต้องเข้มข้นกว่าเดิม

อ้าว นกว่าไง สบายดีมั้ย

สบายดี เอ๋.. ทักเราหรอ

ป่าว เราเห็นนกมันมาเกาะอยู่ตรงนั้นหน่ะ

แล้วเรื่องอื่นหล่ะ การเรียน การเงิน ความรัก การเมือง

การเรียน : ม.5 เทอม 1 นี่ทำให้รู้ว่าการจะได้เกรดเกิน 3.5 นี่มันก็ต้องปั่นงานแบบไม่มีเวลาว่างให้นอนกลิ้งเกลือกได้เลย

การเงิน : อันนั้นได้ยินมาว่าย้ายไปไกลกว่าเดิม (?)

การเงิน Take 2  : กรอบครับ ได้มาก็จ่ายไป

ความรัก : รู้มั้ยว่าปีนี้เราสะอื้นร้องไห้เงียบๆคนเดียวเพราะเรื่องนี้มาแล้ว แต่ก็ช่างหัวมันเถอะ แค่ได้คุยได้อะไรเราก็มีความสุขแล้ว :’)

การเมือง : ผมรักลุงตู่ครับ ผมรักทุกคนในทำเนียบ ผมรักลุงหมูด้วยครับ รัฐมนตรีทุกคนน่ารั——————-

ใส่ความเห็น